تبليغاتX
آنچه وسط دندانهای یک مورچه اتفاق می افتد

TRUTH

BEAUTY

that is all ye know on earth

and all ye need to know

John Keats

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آذر 1384ساعت 6:7 قبل از ظهر  توسط مورچه  | 

life is not about Breathing every moment

its about moments that take your breath away....

"Hitch"

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آذر 1384ساعت 6:27 قبل از ظهر  توسط مورچه  | 

 

"اگر دوست داشته ام يا نه . باور كن عاليه ، تو را دوست مي دارم
مي گويند عشق يك دفعه در مدت عمر هر كس به وجود مي آيد ، مراد عشقي است كه از جدايي هاي غير طبيعي كنوني ناشي شده ولي در آتيه قوانين عادله ، مثل عقد و نكاح ، آن را منسوخ مي دارد
من به عكس بسياري از علماي فلسفه ي علم الروح اين عقيده را رد مي كنم . عشق مي آيد ، مي رود ، دوباره مي آيد
مرور زمان همان طور كه يكي از قوانين اوليه تكامل است مي تواند قانون اصلي اضمحلال اشيا هم باشد . مجاورت زمان و حوادث ، مقدمه ي يك كشمكش دائمي طبيعت است . حوادث ، مجذوب و عاشق مي كند . زمان ، آن جذبه و عشق را پاك مي سازد. صفحه ي قلب ، مثل يك لوح است : همين كه يك لكه از روي آن برداشته شد ، جاي لكه ديگر باز مي شود
انسان ، اين طور با وسعت نظر خلقت يافته است . مي بيني چه طور راست حرف مي زنم . محبت با دروغ مبانيت دارد . خط تو ، تقريرات تو ، به من اميد مي بخشد . تو روشني قلب مني ! خودم را به هدر نداده ام !"

نیما

۱۰ اردیبهشت ۱۳۰۵ ٬ نامه ی نیما یوشیج به عالیه

---------------------------------------------------------------------------------------

پرنده ي كوچك من
جسد بي روح عقاب بالاي كمرهاي كوه افتاده بود. يكي از پرنده هاي كوچك كه خيلي مغرور بود به آن جسد نزديك شد . بناي سخره و تحقير را گذاشت . پر و بال بي حركت او را با منقارش زير و رو مي كرد . وقتي كه روي شانه ي آن جسد مي نشست و به ريزه خواني هاي خودش مي پرداخت ، از دور چنان وانمود مي شد كه عقاب روي كمرها براي جست و جوي صيد و تعيين مكان در آن حوالي سرش را تكان مي دهد
 پادشاه تواناي پرندگان ، يك عقاب مهيب از بالاي قله ها به اين بازي بچه گانه تماشا مي كرد . گمان برد لاشه اي بي حركت كه به واسطه ي آن پرنده به نظر مي آيد جنبشي دارد ، يك عقاب ماده است
 متعاقب اين گمان ، عقاب نر پرواز كرد . پرنده ي كوچك همان طور مغرورانه به خودش مشغول بود . سه پرنده ي غافل تر از او از دور در كارش تماشا مي كردند . عقاب رسيد و او را صيد كرد
اگر مرا دشمن مي پنداري چه تصور مي كني ؟ كاغذهاي من كه با آن ها سرسري بازي مي كني . به منزله ي بال و پر آن جسد بي حركت است . همان طور كه عقاب نر به آن جسد علاقه داشت ، من هم به آن كاغذها علاقه دارم . اگر نمي خواهي به تو نزديك بشوم ، به آن ها نزديك نشو
تو براي عقاب توانا كه لياقت و برتري او را آسمان در دنيا مقدر كرده است ، ساخته نشده اي
 پرنده ي كوچك من ! چرا بلند پروازي مي كني ؟
 بالعكس كاغذهاي تو براي من ضرري نخواهد داشت ، عقاب ، كارش اين است كه صيد كند ، شكست براي او نيست ، براي پرنده اي است كه صيد مي شود. قوانيني كه تو آن ها را مي پرستي اين شكست راتهيه كرده است . ولي من نه به آن قوانين ، نه به اين نجابت به هيچ كدام اهميت نمي دهم
 نه ! تو هرگز اجنبي و ناجور آفريده نشده اي ، به تو اعتنا نمي كنند . تو به التماس خودت را به آنها مي چسباني . اجنبي نيستي ، مثل آنها خيالات تو با بدي هاي زمين گنهكار سرشته است
 قدري حرف ، قدري ظاهر آرايي آن ها كافي است كه تو را تسخير كند
 در هر صورت اگر كاغذهاي مرا در جعبه ي تو ببينند براي كدام يك از ما ضرر خواهد داشت ؟

عقاب

۱۰ اسفند ۱۳۰۲ ٬ نامه ی نیما یوشیج به عالیه

 

من خودم همیشه احساس گناه میکردم با خوندن نامه های خصوصی شعرا ...آخه اونا چه گناهی کردن که ما به این شکل به زندگی خصوصی اونا هجوم بیاریم....شاید گناهشون این بوده که یک اثر از بزرگی و درک بالای ذهنشون باقی گذاشتند....حالا دلیل تناقض رفتار و فکر من در رابطه با نوشتن نامه های نیما اینه که من معتقدم عشق رو باید از آدمهای بزرگ یاد گرفت.....

(مورچه!)

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آذر 1384ساعت 0:37 قبل از ظهر  توسط مورچه  |